Over ons Jan Wildvank

In 2009 hadden we een jaar met rampspoed, De zus van mijn vrouw overleed, net als een zoontje van een vriend van me. Ook twee tantes en een oom overleden dat jaar, allemaal aan kanker.

Toen ben ik gaan nadenken wat ik verder wilde met mijn leven. Ik wilde gewoon niet accepteren dat werken, eten, avond, slapen en dit nog vele jaren lang volhouden de bedoeling van het leven was.

Op zoek naar diepgang en een bewust leven ben ik mij weer in mijn geloof gaan verdiepen. Ik vond een kerk waar ik mij thuis voel, en waar ik telkens weer word geraakt of een schop onder mijn kont krijg.

Twee jaar geleden kwam bij mij het besef dat de kerk niet een doel op zich is, ik heb dit alleen voor mijzelf nodig om mijn geloof te onderhouden. Het werkelijke doel ligt buiten de kerk. Ik heb een heel sterk gevoel dat we onszelf moeten laten zien, ons geloof moeten leven en voor elkaar moeten zorgen. Toen kwam ik een foto tegen -op facebook notabene- met een tekst die echt binnenkwam en waar ik wat mee moest. Deze foto pak ik er vaak even bij in een gesprek:

 

Nu zie ik mijzelf niet midden op het marktplein staan evangeliseren over wat Jezus in mijn leven doet. Ik heb mezelf een poos afgevraagd en gebeden hoe ik dit moest oppakken.

Op een gegeven moment sprak ik Teun van Garderen bij een Kerstviering in het Hortuspark, waar ik met de techniek hielp. Toen wist ik hét; dit wordt mijn manier om mijn geloof te leven en daarmee een christen te zijn midden in de samenleving. Op een plek waar het geloof vaak ook ver te zoeken is. 

 

Jan Wildvank